“Wszelki postęp dzieje się poza strefą komfortu.” — Michael John Bobak

Konkret na ten tydzień:

Przeprowadziłem już blisko dwadzieścia wywiadów z nieznajomymi.

Z seniorami. Z milionerami. Z mistrzem Polski w motorsporcie… (o tym trochę więcej niedługo). Ale dziś chciałbym Ci opowiedzieć, jak introwertyk, którego największym strachem było wyjście na środek sali, zaczął nagrywać siebie rozmawiającego z ludźmi na ulicy do internetu.

MAŁE KROKI.

Kiedyś w życiu bym nie pomyślał, żeby pokazywać swoją twarz gdziekolwiek w internecie. Dlatego zacząłem od profilu bez twarzy. Zmontowane rolki, posty, zero mnie.

Było wygodnie.

Ale z czasem, gdy pojawiało się coraz więcej tematów, czasu było coraz mniej. I nagle perspektywa pokazania twarzy nie wyglądała tak źle, bo w zamian dostawałem czas. Wolałem nagrać coś surowego, ale autentycznego, niż siedzieć kilkadziesiąt minut montując film.

I stwierdziłem, że zamiast od razu rzucać się na głęboką wodę i próbować wyciągać wywiady z milionerów, podejdę do seniorów.

Dlaczego do seniorów?

Bo to niższa poprzeczka. Starsze osoby z reguły chcą się wygadać, potrzebują się wygadać i mają dużo wartościowej wiedzy. To ten mały krok, gdzie mogłem się przetestować.

I powiem Ci, że gdyby nie ten pierwszy krok, ten cholernie stresujący krok, to nic z tego co mam teraz by nie istniało.

Jąkałem się. Zapomniałem swoich pytań. Przejęzyczyłem się kilka razy. Miałem strasznie sucho w paszczy. Zacząłem się bardzo pocić (wiem to, bo poczułem chłód pod pachami z takiego naturalnego dezodorantu, co chłodzi). Strasznie drgała mi ręka, gdy trzymałem mikrofon.

Tego na filmie nie widać.

Ale przeżycie wewnątrz było niesamowicie emocjonujące.

Natomiast to, co wydarzyło się kilka dni później, to było coś z czym wcześniej się nigdy nie spotkałem, a kilka stresujących sytuacji za sobą mam.

Wychodziliśmy z galerii po zaparkowaniu.

Od razu zauważyłem w oddali Chevrolet Corvette C8 w błękitnym kolorze.

I teraz słuchaj uważnie, bo to co zadziało się w mojej głowie, to możliwe, że coś co Ty przeżywasz codziennie, ale z mniejszej skali.

W MOMENCIE, dosłownie w sekundzie, gdy mój mózg zarejestrował że ten samochód tam stoi, że to milioner, że będę musiał do niego podejść, że to będzie stresujące i niekomfortowe, zaczął krzyczeć.

“Nie zdążysz. Jest za daleko. Zaraz wsiądzie i odjedzie. Straciłeś szansę.”

Samochód stał daleko od nas. Mózg miał logiczne argumenty. Bardzo logiczne.

Ale szliśmy dalej.

Zostało nam ¾ drogi. Widzieliśmy, jak milioner wsiada do samochodu i go odpala.

Mózg krzyczał jeszcze głośniej.

“Widzisz? Już odpala. Już odjeżdża. Nie ma sensu tam iść. Tracisz energię. Zawracaj.”

W mojej głowie tego człowieka już tam NIE BYŁO.

Mimo że dalej tam stał. I my dalej do niego szliśmy.

Połowa drogi za nami. Im bliżej byliśmy, tym głośniej mózg krzyczał, żeby odpuścić.

A potem nagle, pół metra od samochodu. Kiwam do faceta przez szybę, żeby ją spuścił.

Spuszcza.

I mówi: “Nie mówię po polsku.”

No i tu się dopiero zaczęło.

W głowie eksplozja. “Przecież nie mówiłeś od kilku miesięcy po angielsku. Będziesz się jąkał. Źle wyjdzie na filmie. Nikt nie zrozumie co ten człowiek mówi. To jest kanał do Polaków, nie do zagranicznych.”

Tych argumentów było tyle, że miałem wrażenie jakby ta sytuacja trwała 20-30 sekund.

W rzeczywistości trwała sekundę:

I z automatu zacząłem mówić po angielsku. Pokracznie. Jąkałem się. Robiłem błędy. Zapominałem co mam powiedzieć. Była długa, niezręczna pauza.

Ale przeprowadziłem ten wywiad.

I dlatego ten mail jest o komforcie.

Ale z naciskiem na “FORT”. Bo komfort Cię zabudowuje.

Im dłużej siedzisz w domu, im dłużej nie wychodzisz z tej strefy, tym głośniejszy jest Twój mózg. Tym więcej argumentów znajduje, żebyś nie ruszył się z miejsca. I im dłużej go słuchasz, tym trudniej jest cokolwiek zrobić.

Mój mózg krzyczał “ZAWRACAJ” z każdym krokiem, który przybliżał mnie do tego samochodu.

Twój mózg robi to samo za każdym razem, gdy chcesz zrobić coś niekomfortowego.

Różnica jest tylko w jednym. Czy mimo tego krzyku robisz następny krok?

Nie muszą to być wywiady z milionerami.

Może to jest zrzucenie kilku kilogramów. Może przybranie. Może rozpoczęcie biegania. Może ta rozmowa, którą odkładasz od miesięcy. Może ten projekt, który leży w Twojej głowie ponad rok?

Cokolwiek to jest, jedynym sensownym podejściem są małe kroki.

Nie skok z klifu, tylko podejście do seniora, który chce się wygadać ;)

I to nie znaczy, że następny krok nie będzie niekomfortowy.

Będzie.

Ale Ty będziesz pewniejszy siebie.

WYZWANIE NA TEN TYDZIEŃ:

Zrób jedną rzecz, od której Twój mózg będzie krzyczał “ZAWRACAJ”.

Jedną. Małą. Ale zrób ją.

A wieczorem odpisz w odpowiedzi na tego maila (Twój cyfrowy dziennik): co to było, co krzyczał mózg i co się stało, gdy mimo to zrobiłeś ten krok?

Jak zwykle, jeśli chcesz, wrzuć na IG story i mnie oznacz.

Nie odpuszczaj.

— Jakub

PS. Ten milioner z Corvette to najlepszy wywiad jakik nagrałem, przez to, co działo się w mojej głowie. Natomiast to uczucie PO przeprowadzeniu wywiadu było lepsze niż pierwszy trip Eddie Morra z Limitless. Pamiętaj o tym, gdy następnym razem Twój mózg powie Ci, że masz czegoś NIE robić.

“Więcej osiągnie ten, który się przecenia, niż ten, który się niedocenia.”

To nie cytat z mojego wywiadu z milionerem.

To cytat z wywiadu z 65-letnią nauczycielką.

I mimo, że przeprowadziłem już 5 wywiadów z milionerami, to zdanie nadal siedzi mi w głowie.

Zanim przejdę do konkretów, dziękuję, że tu jesteś.

Te 5 zł, które płacisz za te maile, idzie w 100% na tegoroczną akcję ze schroniskiem. No i przypominam, że jako subskrybent możesz na naszym czacie stworzyć wątek z pytaniem, na które mam odpowiedzieć, albo które mam zadać następnym razem przeprowadzając wywiady z milionerami lub seniorami. Współtworzysz ten projekt.

I to jest mega.

Dobra, do konkretów.

Read more

“Wyglądasz w porządku.”

“Dobrze Ci idzie.”

“Nie przejmuj się aż tak.”

A teraz odpowiedz sobie szczerze kiedy ostatnio ktoś z Twojego otoczenia powiedział Ci prawdę prosto w twarz? Wiesz o czym mówię…

Że marnujesz swój potencjał.

Że od kilku lat gadasz o zmianach, a chuja robisz.

Że wyglądasz gorzej niż rok temu, bo odpuściłeś jakiekolwiek treningi.

Że zarabiasz mniej niż powinieneś, bo boisz się spróbować.

Kiedy Twój przyjaciel Ci coś takiego powiedział, co?

Co tam mówisz, co? Nigdy?

No kurwa właśnie.

Bo Twoi znajomi nie chcą, żebyś się rozwinął. Nie dlatego, że Cię nienawidzą. Dlatego, że Twój sukces oznaczałby ich porażkę. Naprawdę mało jest takich ludzi, którzy CHCĄ siebie wzajemnie napędzać na zasadzie:

Ty: “Hej zarobiłem pierwsze 10k”

Przyjaciel: “O Ty chuju, czekaj ja zaraz zrobię 11!!!”

Większość przyjaźni wygląda zupełnie inaczej, bo Twój sukces pokazałby im, że oni TEŻ TAK MOGLI, ale nie ruszyli dupy. A to boli bardziej niż cokolwiek innego, więc podświadomie wolą Cię trzymać na swoim poziomie.

I robią to perfekcyjnie.

Udało Ci się trochę schudnąć?

“Super, wyglądasz świetnie!” (żebyś nie schodził niżej, bo wtedy oni będą wyglądać źle).

Zacząłeś się uczyć czegoś nowego?

“Ale po co, przecież masz dobrą pracę” (bo jak Ty zaczniesz zarabiać więcej, to oni będą musieli spojrzeć na siebie).

Mówisz, że chcesz zmienić życie?

“Nie przesadzaj, masz przecież dobrze” (bo jeśli Ty zmienisz swoje życie, to ich “dobrze” nagle okaże się tym, czym naprawdę jest: przeciętnością).

Zauważ jedną rzecz.

Nikt z Twoich znajomych nie powie Ci: “Stary, kurwa mać, marnujesz się. Masz 20 kilka lat, siedzisz w tej samej pracy, zarabiasz tyle samo co rok temu, a wieczorami scrollujesz TikToka. Rusz dupę i coś spróbuj zrobić! Albo spróbujmy razem.”

Nie powie tego, bo to wymagałoby od niego przyznania, że sam robi dokładnie to samo.

Prawdziwi przyjaciele zachowują się inaczej.

Zachwalają Cię na forum, ale za zamkniętymi drzwiami mieszają Cię z błotem i mówią absolutną prawdę, szczerą do szpiku kości. Nie dlatego że Cię nie lubią, a właśnie dlatego, że im zależy.

Ale ilu takich ludzi masz wokół siebie?

Jednego? Może? A może żadnego?

To jest powód, dla którego tkwisz w tym samym miejscu od miesięcy. Nie brakuje Ci wiedzy. Wiedzy mamy dziś mnóstwo, i to za darmo. Brakuje Ci ludzi, którzy powiedzą Ci prawdę i nie pozwolą Ci odpuścić.

Wiem to, bo sam byłem w takiej bańce.

Gdy pracowałem w magazynie i na Uberze, moi znajomi mówili mi “spoko, przynajmniej masz pracę”. Nikt mi nie powiedział: “Stary, pakujesz paczki za 3 tysiące miesięcznie, a jesteś w stanie robić znacznie więcej. Co Ty kurwa robisz?”

Nikt. Bo im to odpowiadało.

Dopiero jak znalazłem społeczność ludzi, którzy myśleli inaczej, czyli ludzi, którzy chcieli więcej i nie wstydzili się tego, od tamtej chwili wszystko się zmieniło.

To byli ludzie, którzy mówili mi w twarz: “ten tekst jest do dupy, popraw to.”

Albo: “ten nagłówek jest chujowy i nic z tym nie zdziałasz, spróbuj w ten sposób.”

Albo: “nie realizujesz tego celu, bo on jest absurdalny. Powinieneś mieć coś realnego i konsekwentnie do niego działać, bo póki co to, co napisałeś, to jest marzenie.”

Albo po prostu: “nie odpuszczaj, kurwa, dawaj, działamy dalej.”

I to właśnie ta społeczność ludzi dała mi więcej niż jakikolwiek kurs, książka czy motywacyjny film na YouTube, czy rolka na Instagramie.

Dlatego II edycja Wyzwania 180 to przede wszystkim społeczność.

Rok temu 1169 osób dołączyło do pierwszej edycji Wyzwania 180.

ALE nie było społeczności, nie było kontaktu ze mną, nie było cotygodniowych spotkań live, nie było dostępnego rankingu na żywo.

Teraz to wszystko jest.

Zacząłeś mnie obserwować, bo coś z moich treści do Ciebie dotarło.

Dołączyłeś do społeczności mailingowej też nie bez powodu.

Wiesz, że potrzebujesz kogoś, kto będzie Cię pchał do przodu.

Tego nie znajdziesz wśród swoich obecnych znajomych.

Znajdziesz to w Wyzwaniu.

Dlatego wracam z drugą edycją Wyzwania 180.

Ale tym razem zrobiłem coś, czego nie było w edycji pierwszej.

Jestem z Wami codziennie. Nie w formie nagranego wcześniej filmu, który puściłem i poszedłem dalej. Codziennie widzę Wasze zadania, daję feedback, reaguję na to co robicie. Jak ktoś odpuszcza, ja widzę to i reaguję. Jak ktoś robi progres, ja widzę to i mówię mu o tym.

A dodatkowo co tydzień spotykamy się na live spotkaniu online.

To jest różnica między kursem a społecznością.

Kurs kupujesz i oglądasz sam. Jak Ci się nie chce, to nikt tego nie zauważy.

W Wyzwaniu 180 ja to zauważę. Inni to zauważą. I powiemy Ci to, czego Twoi znajomi nie powiedzą.

Nowa platforma, codzienny feedback ode mnie, społeczność ludzi, którzy chcą więcej, nagrody i bonusy za 79 zł miesięcznie.

Tyle co dwa wyjścia na kebab.

Ale kebaba zjesz i zapomnisz.

A ludzi, którzy mówią Ci prawdę, zapamiętasz do końca życia.

Startujemy 1 lipca, za 18 dni zamykam dostęp.

Tym razem nie dołączy 1169 osób jak w pierwszej edycji, bo limit to 1000 miejsc.

Możesz dalej siedzieć w swojej przytulnej bańce, gdzie wszyscy mówią Ci, że jest “dobrze”, a Ty wiesz, że nie jest.

Albo możesz wreszcie otoczyć się ludźmi, którzy powiedzą Ci prawdę i pomogą Ci ruszyć do przodu.

https://quelitas.pl/

Nie odpuszczaj,

Jakub

PS.

Ci, którzy Cię teraz “uwielbiają” i mówią żebyś się nie przejmował, za pół roku będą pytać “jak to zrobiłeś”. A jak im powiesz, to powiedzą “miałeś szczęście” albo “to nie dla mnie”. Bo tak jest łatwiej niż przyznać, że sami nic nie zrobili.

Czyli mailach na konkretny temat, które co piątek lądują w Twojej skrzynce. Tylko dla osób, które płacą miesięcznie 5 zł za dostęp do tych treści. Cały dochód z tego idzie na schronisko dla zwierząt.

Dziękuję, że tu jesteś.

Read more

To coś nowego, co będę z Wami testować i udoskonalać na przestrzeni tego roku. Przez ostatnie kilka lat testowałem różne rzeczy w obrębie samorozwoju i część moim zdaniem jest warta wszystkich pieniędzy, a druga część żadnych.

W takim podsumowaniu oprócz wartości, chciałbym się z Wami dzielić tym, co ostatnio było dla mnie najlepszą inwestycją (szczegóły na dole).

Konkret na ten tydzień:

Na przestrzeni ostatniego miesiąca przeprowadziłem kilka wywiadów z milionerami.

Nie z “przedsiębiorcami”. Nie z “ekspertami”. Z milionerami. Ludźmi, którzy w miesiąc zarabiają po kilkaset tysięcy złotych.

I padły między innymi taki słowa:

“Musisz się ciągle udoskonalać. Ciągle rozwijać. Samorozwój to jest coś niezbędnego.”

To powiedział Łukasz. Ma ponad 40 lat. Jest lekarzem. I dalej się uczy. Ciągle się rozwija. Szkolenia, kursy, wyjazdy, książki, itd.

Facet, który ma wszystko czego większość ludzi chce, dalej każdego dnia uczy się czegoś nowego.

Ale jest haczyk.

Wdraża tą wiedzę.

I to jest ta jedna rzecz, o której dzisiaj (i nie tylko, bo niżej jest coś nowego z uwagi na miesięczny recap).

Znam mnóstwo ludzi, którzy czytają książki. Kupują kursy. Oglądają poradniki. Słuchają podcastów.

I nic z tego nie robią.

Zero.

Mówi się nawet, że to mentalna masturbacja i coś w tym jest, bo przez konsumowanie tych “wartościowych” treści Twój mózg Cię oszukuje, że robisz coś produktywnego. Czujesz się mądrze. Czujesz ten zastrzyk dopaminy. Czujesz że “się rozwijasz”.

A tak naprawdę prokrastynujesz.

Bo obejrzenie filmu o budowaniu biznesu nie jest budowaniem biznesu.

Przeczytanie książki o bieganiu nie jest bieganiem.

Kupienie kursu o inwestowaniu nie jest inwestowaniem.

Możesz przeczytać 50 książek i przegrać z idiotą, który nie bał się wstydu. Bo ten idiota zrobił JEDNĄ rzecz, której Ty nie zrobiłeś.

Zaczął.

Więc na dziś takie krótkie przemyślenie. Zbuduj sobie rutynę, w której każdego dnia się rozwijasz, każdego dnia uczysz się nowych rzeczy i WDRAŻASZ te nowe rzeczy.

Bez tego nic się nie zmieni.

A propos zmian.

Na przestrzeni ostatnich kilku lat próbowałem sporo kaw, suplementów, grzybów, olejków, yerb, herbat, treningów, rutyn, narzędzi i innych rzeczy, które miały mi pomóc w życiu. Od zatyczek do uszu na noc za 200 zł (najlepiej wydane 200 zł w życiu), przez bieganie po 6 latach siłowni i zero cardio, po branie błękitu metylowego.

Stwierdziłem więc, że co miesiąc będę wrzucać 3 najlepsze rzeczy, jakie kupiłem i które wzniosły mój poziom życia w danym aspekcie.

Przy okazji jeśli macie pomysł na to, jak nazwać takie miesięczne podsumowanie, to zachęcam do pisania pomysłów pod ostatnim moim wpisem na chacie: [link do chatu]

3 najlepsze rzeczy

#1 Kawa z grzybami i olejem MCT

Kupiłem tę kawę prywatnie jakieś półtora miesiąca temu i... wow.

Próbowałem wcześniej grzyby od SolveLabs do kawy i za dużej różnicy nie było. Chyba że w smaku — obrzydliwe. Próbowałem olej MCT sypany i płynny w kawie i efekt był super — subtelne zejście z kawy, brak spadku, lepszy focus — ale było czuć, że pijesz tłuszcz i po niektórych śniadaniach kawa się cofała.

A umówmy się, kawa to rytuał i fajnie by było pić ją z przyjemnością i z korzyściami.

Więc jak napiłem się tej kawy, byłem w szoku, bo w ogóle nie zmieniła smaku. Jest tam kilka rodzajów grzybów + olej MCT i nic z tego nie było czuć. Duży plus.

Jeśli natomiast chodzi o efekty… wow. Znacie takie dni, w których macie pełno energii, skupienia, pewności siebie i robicie 3x więcej niż normalnie, po czym jest powrót do normy, a czasem minimum? Po tej kawie takie dni 3x mam codziennie.

Napisałem więc do właściciela (niesamowicie ciekawy człowiek, pozdro Adrian jeśli to czytasz) i oprócz prawdopodobnie wywiadu załatwiłem Wam 20 zł zniżki, żebyście ją wypróbowali. Wiem, że mają jeszcze kakao, które jest bardzo wychwalane, ale póki co jestem w fazie testów, więc się nie wypowiadam.

Jeśli chcecie przetestować, tutaj link: KAWA Z GRZYBAMI (po kliknięciu powinniście mieć automatycznie zniżkę na wszystko, a jeśli nie, kod to: QUELITAS)

#2 Zatyczki do uszu Loop Dream

Kupiłem pierwszą wersję Loop jeszcze w poprzednim mieszkaniu. Bazową, najtańszą. Były w porządku. Potem się przeprowadziłem, zgubiłem je w nowym mieszkaniu, a jako że ściany były tam z kartonu i KAŻDEGO i WSZYSTKO było słychać kupiłem wersję Dream.

I zacząłem przesypiać noce.

Najlepiej wydane 200 zł w życiu, bez żartów. Wyciszają wszystko, uszy nie bolą, śpisz jak zabity. Link: https://amzn.eu/d/0eYFeIjl

#3 Whisper Flow

Jeśli jeszcze nie widzieliście reklamy na Facebooku — ostatnio zauważyłem, że bardzo dużo inwestują w influencerów i w reklamy. Sprawdźcie to, bo pozwala przytrzymać klawisz na telefonie lub komputerze i dyktować to, co chcecie powiedzieć.

Więc jeżeli nie piszecie jakoś szybko, to jest to świetne narzędzie. Usprawnia pracę, poprawia produktywność i jest relatywnie tanie — mimo że oczywiście już podnieśli cenę z 12$ na 30$ miesięcznie.

Pytanie do Was, czy powinienem dodawać też 1 najgorszą rzecz?

Dajcie znać na chacie!

Nie odpuszczaj.

— Jakub

PS Nadal masz możliwość dołączenia do Wyzwania 180. Cena już wskoczyła na 79 zł/msc, ale 1 lipca nie będzie możliwości dołączyć za jakąkolwiek cenę.

Twój wybór:

https://quelitas.pl/

Czyli mailach na konkretny temat, tylko dla osób, które płacą miesięcznie 5 zł za dostęp do tych treści. Cały dochód z tego idzie na schronisko.

Dzięki, że jesteś. Lecimy.

Dziś odpowiadam na pytanie od jednego z Was:

“Jak zachować balans i uniknąć wypalenia, pomimo że praca to nasza pasja? Jestem psychodietetykiem i trenerem…

Read more

Ale kilka lat temu byłem kompletnie zagubiony.

Miałem 21 lat i byłem w technikum.

Do tej pory roznosiłem ulotki, pracowałem w Żabce u mojej mamy, na magazynie pakując paczki Ani Lewandowskiej (byłem najlepszy, ale to historia na inny czas), pracowałem w innej Żabce na normalnym etacie i jeździłem na Uberze.

Zero kierunku. Zero planu. Zero perspektyw.

Aż pewnego dnia w internecie pojawił się łysy z Bugatti.

Tak, Andrew Tate.

Możesz sobie o nim myśleć co chcesz, ale do 21-latka bez perspektywy trafiały komunikaty typu: ciężka praca, wolność, spróbuj cokolwiek zamiast czekać.

I po kilku miesiącach zrobiłem coś, za co większość ludzi nazwałaby mnie naiwną owieczką. I poniekąd tak było, ale po kolei.

Kupiłem pierwszy w życiu “kurs” za 250 zł miesięcznie.

To było dla mnie wtedy sporo pieniędzy, ale stwierdziłem, że spróbuję.

Na początku nikomu o tym nie mówiłem. Uczyłem się po cichu. Sam. Ale nie do końca sam, bo w środku była zamknięta społeczność ludzi takich jak ja.

I to było coś niesamowitego.

Bo wreszcie czułem, że mam jakąś władzę nad swoim życiem.

Rozumiesz?

Pierwszy raz czułem, że to JA odpowiadam za swój los.

Że idę w jakimś kierunku.

Że coś się zmienia.

Po kilku miesiącach widziałem, jaki robię progres i wtedy popełniłem błąd.

Zacząłem opowiadać o tym swoim przyjaciołom.

“Jesteś naiwny.” “Przecież to scam gościu.” “Fajna piramidka nom.” “MLM.”

A ja mimo wszystko stałem przy swoim i straciłem kilku przyjaciół i znajomych.

No cóż, nie było to miłe.

Nie będę udawał, że nie. Też wątpiłem, czy aby na pewno nie dałem się zrobić w wała, ale coś mi mówiło, żeby uczyć się dalej… więc uczyłem się dalej. Każdego dnia.

“Naiwnie”.

Po 7 miesiącach zdobyłem pierwszego klienta.

Nie na usługi, których się uczyłem. Ale jestem pewny, że dzięki temu czego się tam nauczyłem, o copywritingu, sprzedaży, komunikacji, mindsecie, udało mi się go domknąć.

Zarobiłem pierwsze WIELKIE pieniądze.

5 dolarów za 3 godziny pracy.

Pięć kurwa dolarów.

Ale to były MOJE dolary. Zarobione na MOICH warunkach. Nie za pakowanie czyichś paczek. Nie za siedzenie za kasą. Nie za wożenie obcych ludzi.

Więc pracowałem dalej. Brałem na siebie więcej. Dowoziłem więcej. Zdobywałem kolejnych klientów. Zdobyłem lepszą pracę i tak oto wbiłem pierwsze 200k w rok mając 22 lata, 250k mając 23 lata i 350k mając 24 lata.

Teraz mam 25 lat, cel dużo wyższy, ale opowiem Ci o nim, gdy już go zrealizuję.

Pracuj w ciszy, niech wyniki gadają ;)

Pragnę Tobie przekazać, że wszystko to osiągnąłem przez to, że “naiwnie” uwierzyłem, że mogę osiągnąć więcej. I nie dałem sobie wmówić, że jestem idiotą.

A ta moja paczka znajomych, którzy tak na mnie gadali, robi dziś to samo co kilka lat temu. Ale hej, przynajmniej nie są “naiwnymi idiotami”, co nie?

Czasem bycie naiwnym bardziej popłaca niż bycie sceptycznym.

Jedyny koszt, to bycie ocenianym przez innych.

A nawet jeśli stracisz jakieś pieniądze, bo dany kurs, książka, szkolenie, czy współpraca nie wyjdzie tak jak chciałeś, co z tego?

Możesz spróbować jeszcze raz.

I jeszcze raz i jeszcze raz i jeszcze…

DO SKUTKU.

Sceptyk nie próbuje nigdy, bo chroni swoją twarz i za 5 lat jest w tym samym miejscu, tłumacząc sobie, że “przynajmniej się nie dał nabrać”.

Brawo.

Wyzwanie 180 to moja Polska wersja tego, co zmieniło moje życie i 1169 członków z pierwszej edycji.

Obecnie trwa pre-order do II edycji za 59 zł miesięcznie, czyli 2 zł dziennie.

Możesz powiedzieć, że to naiwne.

A za pół roku zobaczymy kto miał rację.

Tutaj link do Wyzwania:

https://quelitas.pl/

Nie odpuszczaj,

Jakub

PS Do dziś płacę te 250 zł miesięcznie. Jako podziękowanie. Bo tamta “naiwna” decyzja zmieniła moje życie.

KONKRET NA DZIŚ:

Jeśli wierzysz w swój produkt, Twoim obowiązkiem jest go sprzedać.

No i jasne, pewnie ktoś z Was pomyśli:

“Ale Jakub, ja nie chcę być nachalny.”

“Nie chcę, żeby to brzmiało sprzedażowo.”

“Nie chcę ludzi zrazić.”

“Nie chcę nikogo do niczego zmuszać.”

Sam tak myślałem.

Przez długi czas bałem się …

Read more

Konkret na dziś:

Zapomnisz o niesamowitych rzeczach, które już są za Tobą. Zwłaszcza w te trudne dni.

Kilka dni temu montowałem Film z serii Droga do SuperOjca.

Nagrywałem ten jeden odcinek około dwa miesiące temu i zaskoczyło mnie to co zobaczyłem na tym filmie.

Zmęczenie. Pustkę. Niepewność.

Stan, którego nigdy nie doświadczyłem…

Read more

Po miłym wieczorze.

Po weekendzie.

Po urlopie.

Zwłaszcza, jeśli ten urlop nie był NAPRAWDĘ taki, jaki byśmy chcieli.

Więc odpowiedz sobie szczerze:

A. Spędziłeś tę majówkę tak jak chciałeś?

B. Czy tak, na ile pozwolił Ci budżet?

Pewnie był jakiś grill u znajomych, piwo z biedry, może jakiś spacer.

“Fajnie było, no.”

A teraz jedziesz tą samą drogą, do tej samej pracy za te same pieniądze.

I myślisz o jednym - kiedy następne wolne.

Całe Twoje życie to czekanie na kolejną przerwę od życia, które sam sobie wybrałeś.

A potem ta przerwa przychodzi i nawet jej nie spędzasz tak jak chcesz, bo Cię kurwa na to nie stać.

I tak w kółko. Rok za rokiem.

Chcesz wiedzieć kiedy to się zmieni?

Nigdy. Dopóki TY czegoś nie zmienisz.

Ludzie, którzy kochają to co robią, nie czekają na piątki. Nie odliczają dni do majówki. Nie potrzebują “przerwy od rzeczywistości”, bo ich rzeczywistość nie jest karą.

1 lipca startuje Wyzwanie 180. 7 etapów. 26 tygodni.

59 zł miesięcznie, 2 zł dziennie, czyli mniej niż te piwa, po których obudziłeś się z bólem głowy i tym samym życiem.

https://quelitas.pl/

Następna majówka może wyglądać tak samo. Albo nie.

Twój wybór.

Nie odpuszczaj,

Jakub

Już widać to w sklepach, po prostu spójrz na półki.

Co tam widzisz?

Piwo, kiełbasy, chipsy, wódka. Promocje na kurwa wszystko, co powoli niszczy Twoje ciało i umysł, tak żebyś siedział w tym dołku całe życie.

Pracuj, płać podatki i umieraj cicho. Taki jest dla nas plan.

System Cię zachęca, a Ty posłusznie wrzucasz do koszyka.

I tak zaczyna się lato.

LATO TO JEBANY TEST!

​

Sito, które co roku odróżnia ludzi, którzy faktycznie chcą więcej, od tych, którzy tylko gadają.

Jedni “wrzucają na luz”, imprezują, chlają, leżą dupą nad basenem i odkładają wszystko na wrzesień. A potem przychodzi Sylwester z moralnym kacem i kolejną listą postanowień, które przetrwają do lutego.

Drudzy robią dokładnie odwrotnie.

Gdy wszyscy zwalniają, oni napierdalają.

Dlatego dziś, 1 maja, otwieram pre-order do II edycji Wyzwania 180.

Wiem, co teraz myślisz.

“Przecież mówiłeś, że więcej nie będzie.”

Masz rację. Tak mówiłem. I wtedy w to wierzyłem.

Nie chciałem robić kolejnej edycji, bo wiedziałem, że będzie Klub 180.

Klub jest znacznie bardziej zaawansowanym programem z focusem na zarabianie pieniędzy. Dla ludzi, którzy chcieli i byli gotowi iść dalej. Zaawansowane tematy, strategie, zarabianie.

No ale...

Większość ludzi, którzy nie przeszli do Klubu 180 z Wyzwania, nie była gotowa na ten krok, bo zabrakło im fundamentów.

Dostawałem dziesiątki wiadomości od osób, które rezygnowały. Nie dlatego, że treści były złe. Nie dlatego, że społeczność nie działała.

Rezygnowały, bo nie miały fundamentów.

Jeden z członków napisał mi tak:

“Rezygnuję, żeby poukładać fundamenty. Zgubiłem się w szaleństwie samorozwoju zaniedbując rodzinę, relacje i kilka innych ważnych rzeczy. Żyjąc w wiecznym stresie przez zaniedbane podstawy po prostu nic z tego nie zyskuję prócz kolejnej wymówki.”

I to nie był jedyny taki przypadek.

Ludzie pisali, że “nie mają czasu”. Że nie wiedzą czego nie wiedzą. Że brakuje im motywacji. Że się pogubili. Że nie mają struktury.

Innymi słowy, próbowali wpakować 1000 koni mechanicznych do Clio. A silnik wypierdolił za budę zanim zdążyli wrzucić 2 bieg.

​

Dlatego Wyzwanie wraca. Ale nie w tej samej formie.

Edycja I była dobra. Edycja II jest inna.

Przeprojektowałem wszystko od zera.

Zamiast luźnych modułów tematycznych jest 7 etapów samorozwoju.

​

Oto Twoja droga:

Etap 1.

Stajesz przed lustrem. Widzisz gdzie jesteś. Budujesz świadomość, że to co robisz, niszczy Twoją pewność siebie. Ale też, że sam fakt, iż tu jesteś, oznacza, że Twój moment “dość” nadszedł.

Etap 2

Zamieniasz jednorazowy zryw w coś trwalszego. Budujesz rutynę, usuwasz wyzwalacze, tworzysz minimum na trudne dni. Bo motywacja trwa jeden dzień, a Ty potrzebujesz systemu, który przetrwa miesiące.

Etap 3

Tu odpada większość ludzi. Łączysz dobre dni, ale jedno potknięcie i wracasz do destrukcji. Pracujesz z emocjami, przekonaniami i układem nerwowym. To najtrudniejszy etap. Kto go przetrwa, ten zostaje.

Etap 4

Najdłuższy etap. Ciało, sen, energia, produktywność, pieniądze. Zamiast siły woli dostajesz wiedze i narzędzia, które sprawiają, że zdrowe życie jest po prostu łatwiejsze.

Etap 5

Zaczynasz się zmieniać na zewnątrz. Ludzie to widzą. Uczysz się budować autentyczną pewność siebie bez uzależnienia od lajków i walidacji.

Etap 6

Tu odpuszczasz perfekcję. Jeden burger nie niszczy postępu. Pieniądze to narzędzie, nie miara wartości. Uczysz się balansu, który utrzyma Twoją transformację na lata.

Etap 7

Ego topnieje. Potknięcia to informacja, nie katastrofa. Motywacja zmienia się z “muszę” na “chcę”. To nie jest koniec, a dopiero początek Twojej nowej tożsamości.

Od Etapu Zagubienia do Etapu Wolności. 26 tygodni. Jedno wyzwanie.

​

Co jeszcze się zmieniło?

Dużo.

1. Nowa platforma - Skool. Lekcje, zadania, społeczność, rankingi, wszystko w jednym miejscu. Żadnego chaosu na Substacku. Widzisz swój leaderboard każdego dnia. Widzisz kto działa, a kto odpuszcza.

2. Niedzielne live’y ze mną - tego w edycji I nie było. Co niedzielę jestem z Wami na żywo. Podsumowanie tygodnia, feedback na Wasze zadania, Q&A. Żaden twórca tego nie robi. Ja to robię, bo sam tego potrzebowałem, gdy zaczynałem.

3. Mój codzienny feedback - w tej edycji jestem codziennie na platformie, odpisuję Wam, daje feedback i kopa w dupę, gdy trzeba.

4. Emergency Toolkit - osobna sekcja dostępna od dnia 1. Masz atak paniki? Jest na to film. Chcesz odpuścić? Jest na to film. Wróciłeś do starych nawyków? Jest na to protokół. 5 minut konkretu i wracasz.

​

I nagrody, które są warte więcej niż udział.

TOP 100 uczestników dostaje limitowane koszulki z polskiej szwalni, oraz niespodzianka.

TOP 10 dostaje wszystko co TOP 100 + konsultację 1:1 ze mną.

TOP 3 dostaje wszystko powyższe, oraz coś szczególnego, o czym usłyszą tylko oni.

A teraz pytanie, które pewnie masz w głowie.

​

“Dlaczego płatność miesięczna, a nie jednorazowa?”

Bo w edycji I część ludzi zapłaciła 99 zł jednorazowo i potraktowała Wyzwanie jak książkę na półce. Kupili, poczuli się dobrze z decyzją i nic nie zrobili.

Teraz płacisz mniej, ale co miesiąc. I co miesiąc masz przypomnienie: “płacę za to, czy robię to co powinienem, czy już odpuszczam?”

Płacisz za Netflixa i nie oglądasz.

Płacisz za siłownię i nie chodzisz.

Tu jest odwrotnie, płacisz, bo jesteś w grze.

To nie subskrypcja. To system odpowiedzialności.

59 zł miesięcznie w pre-orderze to średnio 2 zł dziennie. Mniej niż kawa, którą pijesz rano nie myśląc o tym dwa razy.

W czerwcu cena wzrasta do 79 zł miesięcznie i już nigdy nie spadnie.

​

Dla kogo to jest?

Dla Ciebie, jeśli:

• Czujesz, że jesteś w dupie i chcesz się z niej wydostać, ale nie wiesz od czego zacząć.

• Próbowałeś już coś zmienić sam i po kilku tygodniach odpuściłeś.

• Wiesz, że powinieneś robić więcej, ale brakuje Ci struktury, planu i ludzi, którzy Cię pociągną.

• Masz dość scrollowania motywacyjnych postów, które dają Ci 5 minut energii i zero efektów.

• Chcesz wreszcie być z siebie dumny w Sylwestra, zamiast czuć żal i robić kolejną listę postanowień.

Dla kogo to NIE jest?

• Dla ludzi, którzy chcą dostać wszystko na tacy i nic nie robić.

• Dla ludzi, którzy po zapłaceniu będą narzekać, że “to nie działa”, bo odpuścili po tygodniu.

• Dla ludzi aroganckich, którzy “już to wszystko wiedzą”.

• Dla ludzi, którzy szukają magicznego triku na milion w miesiąc.

​

Tu nie ma skrótów. Jest praca. Każdego dnia. Przez 180 dni.

Ale nie samemu.

Z ludźmi, którzy chcą tego samego co Ty. Ze mną i moimi braćmi na live’ach. Z planem, który mówi Ci dokładnie co robić każdego dnia.

​

Zaczynamy 1 lipca. Pre-order otwarty od dziś.

Wszystko co musisz wiedzieć jest tutaj:

https://quelitas.pl/

​

To lato możesz przejść test. Albo możesz go oblać jak co roku.

​

Nie odpuszczaj,

Jakub

​

PS. W edycji I dołączyło 1169 osób. Część z nich zmieniła swoje życie. Teraz program jest lepszy, platforma jest lepsza, moje zaangażowanie jest większe. Jedyne co się nie zmieniło — to Twoja decyzja. Albo ją podejmiesz, albo za pół roku będziesz żałować, że tego nie zrobiłeś.

Skłamałem.

Skłamałem, bo nie wiedziałem wtedy tego, co wiem dzisiaj.

Po Wyzwaniu 180 stworzyłem Klub 180, czyli zamkniętą społeczność dla ludzi, którzy chcieli iść dalej. Zaawansowane tematy, strategie, zarabianie, budowanie czegoś swojego.

I wiesz co zauważyłem?

Że większość ludzi, która dołączała spoza Wyzwania 180, jeszcze nie była gotowa na to pójście dalej.

Za każdym razem gdy ktoś rezygnował, pisałem i pytałem dlaczego.

I co?

Nie rezygnowali dlatego, że treści były złe.

Nie dlatego, że społeczność nie działała.

Rezygnowały, bo nie miały fundamentów.

Jeden z członków napisał mi tak:

I to nie był jedyny taki przypadek.

Ludzie pisali, że nie mają czasu.

Że nie wiedzą czego nie wiedzą.

Że brakuje im motywacji.

Że się pogubili.

Że nie mają struktury.

Innymi słowy, brakuje im solidnej maszyny.

Wyobraź sobie, że próbujesz wpakować 1000 koni mechanicznych do Renault Clio.

Co się stanie? No co… rozpierdoli się. Tak jak Ty gdy zaczniesz próbować robić 200% tego co obecnie, bez dobrego fundamentu.

Toyota Supra zasłynęła z tego, że była zbudowana pod modyfikacje. Mogłeś wrzucić w nią 1000 koni i zapierdalała jak rakieta.

Ty jesteś tym samochodem.

A Wyzwanie 180 to warsztat, w którym budujesz tę maszynę od zera, żebyś mógł później wrzucać kolejne biegi bez rozpadania się.

Gdy ja zaczynałem, pracowałem na dwóch etatach, prowadziłem klientów po godzinach, próbowałem YouTube’a, dropshippingu, Allegro, aż w końcu powstał projekt QUELITAS.

Czyli co?

Czyli pracowanie ponad 12 godzin dziennie, 7 dni w tygodniu, przez kilka lat.

Byłem w stanie tyle dźwigać, bo miałem fundamenty. W samorozwoju siedziałem już ponad 5 lat. Znałem techniki produktywności, zarządzania energią, skupienia, itd.

Nie byłem najmądrzejszy, ale wiedziałem, że wytrwam dłużej niż wszyscy inni.

I to wystarczyło.

Ale dla większości ludzi samorozwój to “cringe”. Więc kiedy próbują nauczyć się umiejętności, która może ich doprowadzić do 5, 10, czy 20 tysięcy miesięcznie, to ODPUSZCZAJĄ.

Dlaczego?

Bo “nie mają czasu”.

Bo im się “nie chce”.

Bo jakaś inna pierdolona wymówka.

I tak aż do końca. Czekając na gwiazdkę z nieba.

Dlatego Wyzwanie 180 wraca.

Ale nie takie samo co ostatnio. Wraca lepsze. Bardziej dopracowane. Z moim codziennym wsparciem, z rankingiem uczestników, z większymi nagrodami, z lepszą platformą dostosowaną do Wyzwania, większymi bonusami i rozbudowanymi materiałami. I tym razem… w niższej cenie, ale płatnej co miesiąc. Tak żebyś widział, że nadal za to płacisz i żeby żał Ci było odpuścić.

1 maja startuje pre-order do II edycji.

Więcej szczegółów podam Tobie wtedy.

Nie odpuszczaj,

Jakub

PS. Każdy chce zarabiać wielkie pieniądze. Ale droga do wolności jest trudna i nikt nie mówi dlaczego. Nie dlatego, że umiejętności są takie ciężkie. Dlatego, że bez fundamentów odpuszczasz po kilku tygodniach i wracasz do scrollowania, narzekania i czekania na lepszy moment, który nigdy kurwa nie nadchodzi.

50kg, jedzenie słodyczy, granie w minecrafta, cs:go i Subway Surfers, gdzie jednego razu doświadczyłem derealizacji, ale wtedy tego nie wiedziałem.

Do przemyślenia: “Nie chodzi o to, żeby być perfekcyjnym. Chodzi o to, kim się stajesz po drodze.”

Kilka dni temu obejrzałem film z kanału Better Ideas, w którym autor opisywał 7 etapów samorozwoju.

Po obejrzeniu, włączyłem go jeszcze 3 razy, bo uświadomiłem sobie, że on opisał całe moje życie do tej pory.

Każdy etap. Słowo w słowo.

I dotarło do mnie, że dopiero niedawno (naprawdę niedawno) wszedłem w ten 7 etap.

Pozwól, że Ci to opowiem.

Etap 1 - zagubienie

Miałem może 14, 15 lat i 50 kilogramów. Czyli byłem chudy jak patyk.

W szkole nazywali mnie pedałem. Śmiali się, że jestem taki chudy.

Praktycznie nikt mnie nie lubił.

Więc robiłem to, co robi większość ludzi, którzy nie lubią swojego życia.

Uciekałem.

Minecraft. CS:GO. Fortnite. YouTube przez pół dnia. Słodycze.

To był mój świat. Bezpieczny, przewidywalny, bezbolesny i kompletnie pusty,

Etap 2 - frustracja

Pewnego dnia stwierdziłem, że mam dość bycia popychadłem.

Zebrała się grupka chłopaków wokół mnie, młodszych ode mnie i wszyscy się ze mnie śmiali uprzednio biorąc moją piłkę od kosza.

To był mój moment “dość”.

Nie poszedłem na siłownię. Zbyt się bałem.

Zacząłem ćwiczyć jak pojebany w domu. 1000 pompek dziennie (oczywiście zaczynając od 20), 500 brzuszków dziennie, 100 podciągnięć.

Oprócz tego jakieś inne ćwiczenia, które mogłem robić w komforcie swojego domu.

Trening zajmował mi jakieś 2 godziny.

Nie dlatego, że chciałem być zdrowy. Nie dlatego, że “kochałem siebie”.

Dlatego, że chciałem, żeby ludzie przestali się ze mnie śmiać.

To była motywacja z nienawiści do swojego życia. Ale działała.

W tym etapie gdy przez 24h (lub kilka dni max) jesteś ultra produktywnym człowiekiem i robisz wszystkie dobre rzeczy, które wiesz, że Tobie pomogą, zaczynasz wizualizować sobie swoją idealną wersję życia.

Idealną sylwetkę, energię, rodzinę, dom, samochody, wolne poranki, szczęście, spokój, wszystko to jest tak realne, że doprowadza Cię to do etapu trzeciego.

Etap 3 - jojo

Dla mnie to był najdłuższy etap ze wszystkich.

Miałem już wizję swojego idealnego życia, naszkicowałem ją nawet wewnątrz jednej książki i wiedziałem, co chcę osiągnąć.

Ale był pewien problem.

Po kilku latach wreszcie zauważyłem, że kręcę się w kółko.

Pół roku było idealne, a następne pół roku było totalnym przeciwieństwem.

Przechodziłem z przerabiania kursów, oglądania podcastów, słuchania audiobooków, czytania książek, medytowania, rozciągania, trenowania, pisania dziennika, liczenia kalorii do… bycia tym zagubionym chłopakiem z etapu 1.

Pizza, słodycze, brak regularnych treningów (bo praca była ważniejsza), zero medytacji, czy czegokolwiek innego, co byłoby dla mnie dobre. Wracałem do oglądania seriali, scrollowania i powoli się staczałem.

Tak do kolejnego momentu, w którym przychodziła myśl pt. “takie życie jednak nie jest za fajne” i znów wracałem do swojej idealnej, perfekcyjnej formy.

Ten cykl powtarzał się kilka razy, a upadki w tym zagubionym etapie były coraz większe, aż nadszedł ten miesiąc, którego nigdy nie zapomnę.

Etap 4 - optymalizacja

Zachorowałem.

Leżałem miesiąc w łóżku. Straciłem 10 kilogramów.

Cała praca przez kilka lat na siłowni poszła się jebać.

Nigdy nie byłem tak słaby, jak wtedy.

I to ten miesiąc popchnął mnie to etapu 4 - optymalizacji.

Zrozumiałem, że przez lata katowałem swoje ciało. Żadnej regeneracji. Żadnych suplementów. Zero balansu. Nie zatrzymywałem się na ładowanie.

Tylko napierdalałem do przodu i ta presja perfekcji powodowała efekt jojo.

Ale tym razem po chorobie wróciłem inaczej.

Zainwestowałem w dietetyka. Zmieniłem jedzenie. Zmieniłem rutynę. Zmieniłem to jak pracuje, jak ćwiczę, jak odpoczywam, zacząłem dbać o sen i brać dopasowane pod moje wyniki krwi suplementy.

Innymi słowy wprowadziłem balans.

Po raz pierwszy w życiu zacząłem działać z głową, a nie tylko z zaciśniętymi zębami.

I to podziałało. Przestałem chorować, moje życie stawało się coraz lepsze.

Na tyle, że nikt z mojego otoczenia nie potrafił mnie zrozumieć, a ja byłem samotny, więc… etap 5.

Etap 5 - influencer

Zacząłem budować markę.

Rolki, posty, treści. Chciałem dotrzeć do ludzi, którzy mnie rozumieją.

W moim otoczeniu nikt nie rozumiał, że chcę coś więcej niż etat i kredyt.

Potakiwali, mówili że wiedzą o co chodzi, też tego chcą, ale wiesz jak to jest.

Widać kto tylko tak gada, a kto naprawdę tego chce i coś robi w tym kierunku.

Jednak gdzieś po drodze stało się coś czego nie przewidziałem.

Zacząłem czuć, że muszę być idealny.

Że skoro uczę innych, sam nie mogę się potknąć.

Że muszę być zawsze “on”. Zawsze gotowy. Zawsze silny.

Wiesz, jak to się skończyło?

Kolejnym etapem.

Etap 6 - rekalibracja

Pierwsze porażki przy budowaniu marki.

Plany, które nie wychodziły. Filmy, które robiłem od nowa. Projekty, które się waliły mimo siedzenia kilkuset godzin na planowaniu.

Słowo klucz - PLANOWANIU.

Czyli nie działaniu.

I po kilku takich porażkach zamiast się znowu skatować zrobiłem coś innego.

Zacząłem się tym dzielić.

Mówiłem o tym, że planuję rzeczy i nie wychodzą. Że odniosłem porażkę. Że się mylę. Że to część procesu.

I poczułem, że wracam do żywych.

Etap 7 - wolność

To przyszło kilka miesięcy temu. Cicho. Bez fajerwerków.

Dzisiaj trenuję, bo wiem jak dobrze się czuję po treningu.

Nie dlatego, że muszę. Nie dlatego, że inaczej jestem frajerem.

Jeśli chcę zjeść coś niezdrowego to jem coś niezdrowego. Bez wyrzutów.

Ale zauważam, że nie czuję się tak dobrze jak po tym, kiedy zrobię coś dobrego dla siebie.

I to wystarczy.

Żadna zewnętrzna miara. Żaden Instagram. Żaden ideał.

Tylko to jedno pytanie: czy to jest zgodne ze mną?

Opowiedziałem Ci to wszystko z jednego powodu.

Bo większość z Was jest gdzieś w tej historii.

Może Ty jesteś na etapie pierwszym i jeszcze nie wiesz, że coś się może zmienić.

Może jesteś na trzecim i właśnie wróciłeś z kolejnego dołka.

Może jesteś na piątym i czujesz, że gdzieś po drodze siebie zatraciłeś.

Cokolwiek to jest, widocznie to normalne.

Też przez to przechodziłem.

I dziś w końcu wiem, co pomaga przejść przez to szybciej.

Nie odpuszczaj,

Jakub

PS. Jestem ciekaw, na którym etapie Ty jesteś drogi przyjacielu. Jeśli to czytasz, odpisz na tego maila z informacją, w którym etapie myślisz, że się znajdujesz. Czytam każdą wiadomość.

PS 2. 1 maja otwieram pre-order Wyzwania 180. Więcej szczegółów wkrótce.

Cześć,

Dziś również krótko i konkretnie.

Do końca dnia zbieram formularze do pracy 1:1 ze mną.

Jutro przejrzę wszystkie i skontaktuje się z 15 osobami, które wybrałem.

Konsultacje startują 1 maja.

To ostatnia chwila, żeby wypełnić formularz: https://tally.so/r/44jY0B

Z rzeczy ważnych płatności są możliwe w ratach (w formie opłacania jednej konsultacji po kolei).

Dla kogo to jest?

Dla osób, które już zarabiają minimum 7k miesięcznie. Więc jeśli masz biznes, klientów, lub jakiś dochód.. aaale czujesz, że to może działać lepiej. Wydajniej.

Z większym zyskiem i mniejszym kosztem Twojego czasu. A więc dokładnie dla dwóch typów osób.

1. Młody przedsiębiorca:

Masz 18-25 lat, zarabiasz na freelancie/usługach 7-15k i wiesz JAK zarabiać, ale nie masz struktury. Męczysz się, żyjesz w ciągłym chaosie i czujesz, że długo tak nie pociągniesz. Szukasz kogoś, kto pomoże Ci to ułożyć, żeby biznes nie zjadł Cię w 6 miesięcy.

2. Właściciel firmy:

Masz obroty 50-100k+, ale dla siebie wyciągasz grosze. Pracujesz średnio 12 godzin dziennie i jesteś zmęczony, nie wspominając o braku czasu na cokolwiek ważnego dla Ciebie poza biznesem. Szukasz więc dźwigni. Czegoś, co da Ci skok bez wkładania kolejnej godziny.

Jeśli rozpoznajesz siebie, czytaj dalej.

Co konkretnie dostajesz?

Każda osoba to dla mnie osobny projekt. Nie kurs. Nie gotowy system. Indywidualna praca nad Twoim biznesem 1:1. Przygotowałem trzy formaty współpracy, bo każdy jest w innym miejscu:

1. PAKIET MINIMUM

2 490 zł/msc 4 spotkania 1:1 raz w tygodniu (45 min). Dla osób, które wiedzą gdzie chcą iść i potrzebują kogoś, kto raz w tygodniu zderzy z nimi myśli i poradzi co robić dalej.

2. PAKIET MOMENTUM

4 900 zł/msc 8 spotkań + prywatny chat na Signal między sesjami. Dla osób, które działają intensywnie i chcą mnie “pod ręką” kiedy coś się sypie.

3. PAKIET PLATINUM

7 900 zł/msc 12 spotkań + pełne zaangażowanie na Signalu. Dla osób w kluczowym momencie, które chcą mieć mnie realnie w swoim biznesie.

Minimum 3 miesiące, bo realne wyniki potrzebują czasu. Nie robię “jednorazowych sesji ratunkowych” bo one nie działają długoterminowo.

(Wystawiam FV, więc wrzucisz sobie to w koszta)

Jak wygląda praca ze mną?

Na pierwszej rozmowie dopytuję. Jak wygląda Twój dzień, tydzień. Skąd przychodzi kasa. Co Cię blokuje. Co Cię męczy.

Potem razem ustalamy jeden cel i plan na dany tydzień. Nie 47 zadań. Jeden. Najważniejszy.

Między sesjami jeśli coś się sypie z klientem o 21:00, jeśli nie wiesz jak wycenić usługę, jeśli potrzebujesz drugiej pary oczu na oferte, piszesz na Signalu.

Dostajesz mój prywatny numer w pakietach momentum i platinum.

Co dalej?

Formularz dla tych, którzy są w stanie inwestować minimum 2490 netto (wystawiam FV) miesięcznie na pracę 1:1 i wdrażać nasze ustalenia.

Nie odpuszczaj,

Jakub

To nudne, wiem.

Może oczekiwałeś, że będzie tutaj jakiś sekret… no nie będzie.

Nie do końca, zresztą sam ocenisz.

Witam Cię drogi przyjacielu w Piątkowej Przewadze.

Zacznijmy więc od konkretów, czyli tak jak lubię najbardziej:

Zarobiłem 71k w miesiąc, bo stworzyłem coś, co pomogło realnie moim obserwatorom i dalej pr…

Read more

“Większość ludzi nie potrzebuje więcej wiedzy. Potrzebuje kogoś, kto patrząc z boku pokaże im to, czego sami nie widzą.”

Cześć,

Dziś krótko i konkretnie.

Otwieram 15 miejsc na pracę 1:1 ze mną.

Aplikacje zbieram do 19 kwietnia.

Konsultacje startują 1 maja.

To pierwszy raz w tym roku, kiedy oficjalnie otwieram nabór.

Pierwszy i prawdopodobnie ostatni przed wakacjami.

Dla kogo to jest?

Dla osób, które już zarabiają minimum 7k miesięcznie. Więc jeśli masz biznes, klientów, lub jakiś dochód.. aaale czujesz, że to może działać lepiej. Wydajniej.

Z większym zyskiem i mniejszym kosztem Twojego czasu. A więc dokładnie dla dwóch typów osób.

1. Młody przedsiębiorca:

Masz 18-25 lat, zarabiasz na freelancie/usługach 7-15k i wiesz JAK zarabiać, ale nie masz struktury. Męczysz się, żyjesz w ciągłym chaosie i czujesz, że długo tak nie pociągniesz. Szukasz kogoś, kto pomoże Ci to ułożyć, żeby biznes nie zjadł Cię w 6 miesięcy.

2. Właściciel firmy:

Masz obroty 50-100k+, ale dla siebie wyciągasz grosze. Pracujesz średnio 12 godzin dziennie i jesteś zmęczony, nie wspominając o braku czasu na cokolwiek ważnego dla Ciebie poza biznesem. Szukasz więc dźwigni. Czegoś, co da Ci skok bez wkładania kolejnej godziny.

Jeśli rozpoznajesz siebie, czytaj dalej.

Co konkretnie dostajesz?

Każda osoba to dla mnie osobny projekt. Nie kurs. Nie gotowy system. Indywidualna praca nad Twoim biznesem 1:1. Przygotowałem trzy formaty współpracy, bo każdy jest w innym miejscu:

1. PAKIET MINIMUM

2 490 zł/msc 4 spotkania 1:1 raz w tygodniu (45 min). Dla osób, które wiedzą gdzie chcą iść i potrzebują kogoś, kto raz w tygodniu zderzy z nimi myśli i poradzi co robić dalej.

2. PAKIET MOMENTUM

4 900 zł/msc 8 spotkań + prywatny chat na Signal między sesjami. Dla osób, które działają intensywnie i chcą mnie “pod ręką” kiedy coś się sypie.

3. PAKIET PLATINUM

7 900 zł/msc 12 spotkań + pełne zaangażowanie na Signalu. Dla osób w kluczowym momencie, które chcą mieć mnie realnie w swoim biznesie.

Minimum 3 miesiące, bo realne wyniki potrzebują czasu. Nie robię “jednorazowych sesji ratunkowych” bo one nie działają długoterminowo.

(Wystawiam FV, więc wrzucisz sobie to w koszta)

Jak wygląda praca ze mną?

Na pierwszej rozmowie dopytuję. Jak wygląda Twój dzień, tydzień. Skąd przychodzi kasa. Co Cię blokuje. Co Cię męczy.

Potem razem ustalamy jeden cel i plan na dany tydzień. Nie 47 zadań. Jeden. Najważniejszy.

Między sesjami jeśli coś się sypie z klientem o 21:00, jeśli nie wiesz jak wycenić usługę, jeśli potrzebujesz drugiej pary oczu na oferte, piszesz na Signalu.

Dostajesz mój prywatny numer w pakietach momentum i platinum.

Co dalej?

Formularz dla tych, którzy są w stanie inwestować minimum 2490 netto (wystawiam FV) miesięcznie na pracę 1:1 i wdrażać nasze ustalenia.

Nie odpuszczaj,

Jakub

Do przemyślenia: “Dobry plan dziś jest lepszy niż perfekcyjny plan jutro.”

Konkret na ten tydzień:

Nie planowałem pisać wiersza (o ile można go tak nazwać).

Usiadłem, przeczytałem kilka maili jako inspiracje. Zacząłem pisać swoją wersję i coś zaczęło n płynąć. Zostawiłem tak jak wyszło, czyli surowe, niedopracowane, bez szlifowania.

Bo właśnie o to czasem chodzi.

Oto on:

Czekasz na pociąg, który dawno odjechał.

Czekasz na piątek, wstając rano w poniedziałek do pracy.

Czekasz na nowe postanowienia, kończysz rok tak samo.

Stres, napięcie, żal, ta sama pętla.

Szukasz słońca, stojąc w deszczu.

Podczas gdy Twoje marzenia spływają do ścieków.

Bo znów odpuściłeś.

Znów.

Napisanie tego zajęło 7 minut.

Bez planowania. Bez myślenia, że zrobię to lepiej jutro.

Po prostu wziąłem i zrobiłem.

I teraz mam pytanie do Ciebie.

Ile rzeczy odkładasz, bo to jeszcze nie jest idealne?

Ile planów siedzi Tobie w głowie od miesięcy?

Ile razy powiedziałeś sobie “od poniedziałku” i gówno z tego wyszło?

Wiesz, co jest kurewsko ironiczne?

Im dłużej czekasz, tym trudniej zacząć.

Każdy dzień bez działania to kolejna cegiełka w murze, który sam przed sobą budujesz.

Stres nie znika od czekania, on się nasila.

Żal nie znika od czekania, on również się nasila.

A przepaść między tym, gdzie jesteś, a tym gdzie chcesz być rośnie.

I pewnego dnia spojrzysz w tył i to zobaczysz.

Nie jeden odpuszczony poniedziałek.

Tylko widzisz lata czekania.

Znam ludzi, którzy od trzech lat “planują” zmienić pracę.

Od dwóch lat “planują” zacząć trening.

Od roku “planują” odezwać się do tego jednego człowieka.

Wiesz co robią teraz?

To samo co rok temu.

Planują.

A inni mimo braku gwarancji, idealnych warunków, ani jakiej-kurwa-kolwiek pewności… po prostu ruszyli dupę i zaczęli działać.

I to jest jedyna różnica między nimi a Tobą.

Nie IQ. Nie EQ. Nie talent. Nie szczęście. Nie znajomości.

Działanie.

Czekanie nie jest neutralne.

Myślisz, że stoisz w miejscu.

Ale świat idzie do przodu.

Więc tak naprawdę się cofasz.

Każdego dnia.

WYZWANIE NA TEN TYDZIEŃ:

Jedna rzecz. Tylko jedna.

Weź kartkę (nie telefon, kartkę) i napisz jedną konkretną rzecz, którą odkładasz.

Nie plan. Nie listę kroków. Jedną rzecz.

Teraz wyznacz sobie deadline: kiedy ją w końcu zrobisz?

Nie “kiedyś”. Konkretny dzień i godzina.

A potem zrób pierwszy krok. Dzisiaj. Przed snem.

Nieważne jak mały. Nieważne jak niedoskonały.

Bo jedyna różnica między tymi, którzy coś osiągają a tymi, którzy narzekają, to moment, w którym przestali czekać.

Wrzuć na IG story co to za jedna rzecz i oznacz mnie. Chcę zobaczyć, ilu z Was faktycznie czyta do końca i działa.

A jeśli masz jakieś pytania, lub chcesz zaproponować temat na następnego maila, zapraszam na nasz czat 👇

Nie odpuszczaj,

Jakub

PS. Za rok będziesz w jednym z dwóch miejsc: tam gdzie jesteś teraz (tylko bardziej zmęczony i z większym żalem do siebie), albo tam gdzie chcesz być. Decyzja zapada dziś. Nie w kolejny poniedziałek.

Wczoraj urodził mi się syn.

I szczerze? Byłem posrany w trzy dupy.

Zwłaszcza że pierwszego dnia (wczoraj) praktycznie cały dzień się darł.

Nie sorry, WYŁ.

Najgłośniej ze wszystkich dzieci.

Próbowałem go brać na ręce i… ryczał.

Próbowałem mu dać jeść i… ryczał.

Próbowałem go przewinąć i… ryczał.

Ale podszedłem do tego z tym samym podejściem , z którym podchodziłem do zarabiania na copywritingu:

Chuj, zajmie mi to dłużej i będę popełniać błędy ale w końcu się uda. Udało się.

Ogarnąłem jego wzorce i w skrócie się dogadaliśmy.

Chcę Ci przez to powiedzieć, że rozumiem Twój strach, ale to naprawdę proste + każdego dnia możesz mnie o wszystko pytać.

Nie bój się, życie po tej drugiej - wolnej - stronie jest zajebiste i w pełni warte spróbowania.

Dołącz do Klubu 180: https://www.skool.com/klub-180/

Cena wzrasta po 22:00 DZIŚ.

-Jakub